Dr. Bach

Strategie

De Engelse arts Dr. Edward Bach ontwikkelde in de 20e eeuw een methode op basis van bloesems, bomen en bronwater. Ondertussen zijn de daaruit gewonnen essences van Dr. Bach, de ‘bachbloesems’, over de hele wereld bekend. Ze zijn een vast onderdeel van alternatieve methoden om de balans van de ziel te versterken. De door Dr. Bach geselecteerde bloesems hebben de kracht om de ziel van de mens weer in evenwicht te brengen. Dr. Bach vond in de 38 door hem geselecteerde essences het potentieel om de kracht van de ziel te stimuleren en de mens te helpen bij het overwinnen van negatieve gemoedstoestanden.

Lees op deze pagina’s meer over de leer van Dr. Bach.

Regeneratiestrategie

Zwakke karaktereigenschappen mogen niet worden bestreden. Er dient bewust een positieve wending aan te worden gegeven. De 38 basissymptomen worden volgens Bach in vijf stappen verbeterd. Ten eerste moeten de zwakke punten worden herkend. In de daaropvolgende stap worden ze geaccepteerd en tegelijkertijd aan het verleden overgelaten.

Vervolgens worden de geschikte essences uit de 38 bachbloesems gekozen en ingenomen. Daarna moet de mens zich herbezinnen op zijn levenstaken. Door bewust te sturen, kunnen negatieve gedragspatronen worden veranderd in sterke karaktereigenschappen.

Schepping en lot

Om Bach te begrijpen, moeten we zijn mensbeeld kennen. Op aarde verschijnt de mens in de vorm van zijn persoonlijkheid. Dat is het persoonlijke zelf. Het ware wezen van de mens bestaat uit zijn onsterfelijke ziel. De ziel is het hogere zelf, de onvergankelijke kern van elke mens. Elke ziel is een onmisbaar deel van het energetische macrokosmos. Bach beschouwt de schepping als een geheel. In de grote eenheid van het universum is alles met elkaar verbonden.

Alle wezens en verschijningsvormen werken in harmonie met en voor elkaar. Ze worden door een energie bij elkaar gehouden die Bach af en toe liefde of god noemt. Alles streeft naar harmonie. De mens heeft in de universele orde een vaste plek met een voor hem bedoelde levenstaak. De persoonlijkheid heeft geen weet van dat hogere plan. Zij is het instrument van de ziel om de toebedeelde levenstaken uit te voeren. Elk individu is uniek en draagt daardoor bij aan de harmonische trillingen van de gehele kosmos.

Deugden en gebreken

De levenstaak bestaat niet uit concrete instructies voor de handelwijze. De taak van de mens bestaat uit het omzetten van ideale karaktereigenschappen. Daartoe behoren onder andere moed, wijsheid, vreugde of onbaatzuchtigheid.

Als die deugden van de persoonlijkheid niet worden omgezet, slaan ze om naar het tegendeel en uiten zich door middel van karaktergebreken. Zwaktes als haat, afgunst of egoïsme behoren voor Bach tot de 38 basisziekten van de mensheid. Door die karaktergebreken is het lichaam gevoeliger voor andere ziekten.

Gezondheid en ziekte

De mens streeft net als alles in de kosmos onbewust naar harmonie om een algemene evenwichtige toestand te creëren. Als de persoonlijkheid altijd handelt volgens het streven van de ziel en dus levenstaken uitvoert, beschikt de mens over een uitstekende gezondheid en volkomen welzijn van de ziel. Als de persoonlijkheid de ziel niet volgt, raakt alles uit balans. De alomvattende harmonie wordt verstoord.

Allereerst verslechtert de gemoedstoestand van de mens en uiteindelijk wordt het lichaam gevoelig voor ziekten. Ziekten moeten dus als waarschuwing worden beschouwd. De persoonlijkheid moet weer in harmonie met de ziel worden gebracht. Alleen dan kan het lichaam weer goed functioneren. En alleen dan kan de universele macrokosmos weer harmonisch trillen.

Het misverstand

De onenigheid tussen persoonlijkheid en ziel berust op twee misverstanden.

1. Als het streven van de ziel niet wordt gevolgd, is de persoonlijkheid niet gericht op de levenstaak, omdat de persoonlijkheid meent, deels of zelfs volledig onafhankelijk te zijn van de ziel. De mens valt daardoor ten prooi aan basisziekten, oftewel karaktergebreken, zoals heerszucht, gebrek aan zelfvertrouwen, hopeloosheid, agressiviteit of intolerantie.

2. Als het streven van de ziel niet wordt gevolgd, is de persoonlijkheid niet gericht op de harmonie van het grote geheel. Als de persoonlijkheid niet in harmonie met de ziel handelt, handelt ze tegen de eenheid van de energetische macrokosmos in. De ziel is per slot van rekening een essentieel onderdeel van de universele harmonie. Wanneer de persoonlijkheid haar gedrag probeert op te leggen aan andere wezens, worden de effecten op de kosmische harmonie nog dramatischer.